Në një fshat historik të Anglisë, banorët nuk kanë liri të plotë për të ndryshuar pamjen e shtëpive të tyre. Në Wentworth, në Yorkshire të Jugut, ekzistojnë rregulla të rrepta për ngjyrën e dyerve, dritareve, mirëmbajtjen e kopshteve dhe madje edhe për aktivitetin tregtar.
Wentworth është një fshat piktoresk pranë Rotherham, i njohur për ndërtesat historike prej guri ranor me ngjyrë mjalti dhe për afërsinë me rezidencën madhështore Wentworth Woodhouse. Por pas pamjes së tij të kuruar fshihet një sistem rregullash që banorët dhe bizneset duhet ta respektojnë.
Dyert duhet të jenë jeshile
Një nga rregullat më të veçanta është ai që lidhet me dyert e banesave. Të gjitha duhet të jenë të lyera me një nuancë të përcaktuar jeshile, të njohur si “Wentworth Green”. Sipas banorëve dhe përfaqësuesve të pronës, kjo ngjyrë shërben për të ruajtur një pamje të unifikuar dhe për ta bërë të dallueshme pronën historike.
Alexander Davis-Terry, drejtues i pronës, ka shpjeguar se ngjyra e gjelbër është një element që tregon qartë se banesat i përkasin kësaj prone. Edhe pse pranon se jo të gjithë mund ta pëlqejnë këtë kufizim, ai thekson se shumë banorë e vlerësojnë prestigjin dhe karakterin unik të zonës.
Edhe dritaret dhe kopshtet janë nën rregulla
Kufizimet nuk përfundojnë te dyert. Kornizat e dritareve duhet të jenë në tone të bardha ose krem, ndërsa ndërtesat duhet të ruajnë sa më shumë pamjen e tyre tradicionale.
Banorëve u kërkohet gjithashtu të mbajnë kopshtet, lëndinat dhe pemët të mirëmbajtura. Për punimet në shtëpitë historike lejohen vetëm kontraktorë të miratuar, të cilët janë të njohur me karakteristikat dhe kërkesat specifike të ndërtesave. Ruajtja e simetrisë së elementeve të jashtme, përfshirë dritaret, dyert dhe ulluqet, konsiderohet e rëndësishme për të mos prishur pamjen tradicionale të fshatit.
Qira të ulëta që mund të kalojnë brez pas brezi
Një tjetër veçori e Wentworth lidhet me mënyrën se si janë organizuar banesat. Shtëpitë janë pjesë e pronës historike dhe jepen me qira.
Tregtari vendas i verës, Matt Thompson, tregon se disa familje kanë jetuar në këto banesa për breza të tërë. Rregullat e vjetra u kanë mundësuar disa familjeve të trashëgojnë qiratë e ulëta, ndërsa kur një linjë familjare përfundon, kushtet e qirasë mund të ndryshojnë ndjeshëm.
Pa ushqim të shpejtë dhe me kufizime të shpejtësisë
Edhe aktiviteti tregtar në Wentworth është i kufizuar. Ndryshe nga shumë fshatra apo zona të tjera turistike, këtu nuk ka një numër të madh biznesesh dhe nuk gjenden pika tipike të ushqimit të shpejtë apo lokale që ofrojnë ushqim për ta marrë me vete.
Ndër bizneset që operojnë në zonë janë pub-i George and Dragon, kafeneja Old Smythie, Rockingham Arms dhe një dyqan lokal ushqimor. Edhe trafiku është pjesë e debatit. Kufiri aktual i shpejtësisë është rreth 48 kilometra në orë, por banorët po kërkojnë që ai të ulet në 30 kilometra në orë.
Arsyeja lidhet me numrin në rritje të turistëve që vizitojnë Wentworth Woodhouse dhe qendrën lokale të kopshtarisë, duke sjellë më shumë trafik në rrugët e fshatit.
Një mënyrë jetese me rregulla të pazakonta
Wentworth paraqet një shembull të rrallë të një komuniteti ku ruajtja e trashëgimisë historike ndikon drejtpërdrejt në jetën e përditshme të banorëve. Nga ngjyra e derës dhe dritareve, te mënyra e mirëmbajtjes së kopshteve, punimet në banesa, aktiviteti tregtar dhe shpejtësia e automjeteve, pothuajse çdo element i fshatit duhet të përshtatet me karakterin historik të tij.
Për disa, këto rregulla mund të duken tepër kufizuese. Për të tjerë, janë pikërisht ato që e kanë ndihmuar Wentworth të ruajë pamjen dhe identitetin e tij ndër vite.
